Lemaire 2010 17/11/2009


De Lemaire Gids 2010 is van de persen gerold

De 33ste editie van de Lemaire Gids is verschenen

Om professionele of sentimentele redenen, voor het genot om kennis te maken met andere smaken of gewoon uit gemakzucht: een restaurantbezoek brengen is een te ernstige zaak om er ‘licht over te gaan’ en het aan het toeval over te laten.

De Gids Lemaire biedt inmiddels reeds gedurende 33 jaar nuttige informatie aangevuld met "klinkende" of "wankelende" quoteringen van diverse restaurants die je kunt bezoeken in de verschillende provincies van ons land.

De 33ste editie die zopas van de persen rolde, knoopt aan met het verleden.De gids Lemaire hecht veel belang aan de deskundigheid en kennis van de chefs en hun professionele assistenten in de keuken enerzijds en anderzijds aan het onthaal en het zaalpersoneel. Zodat een restaurantbezoek steevast uitgroeit tot een waar genoegen.

Het volledige team van de Lemaire blikt hierbij naar de toekomst. In een niet eens zo ver verleden, telde ons land slechts enkele duizenden restaurants. Amper 33 jaar later zijn het er inmiddels meer dan 16.000!

De terechte vraag dringt zich derhalve op: hoe begin je eraan om die allemaal op te lijsten, te identificeren en op een degelijke wijze te rangschikken en quoteren?

De Gids Lemaire doet hiervoor beroep op de expertise van zijn enquêteurs. Zij gaan elk jaar weer met veel enthousiasme op pad en beschikken hiervoor ook over een grote deskundigheid én ervaring. De voorbije twaalf maanden bezochten zij effectief alle 730 restaurants die in de editie 2010 worden vermeld. Dat vraagt een efficiënte aanpak waarin deze Belgische gids de jongste jaren perfect in slaagt.

Bovendien biedt het gastronomische landschap van ons land een opmerkelijke variatie en het onderscheidt zich bovendien door een constante evolutie van de chefs.

Een culinaire gids kan men vergelijken met een magisch toverstokje. Deze geeft – kort samengevat – een indicatie van wat je zoal mag verwachten, en wat je krijgt voor je geld, als je bv. ingaat op een culinaire invitatie. Een (culinaire) gids beschrijft – in de Latijnse betekenis van de term – de sfeer, de kwaliteit (van de spijzen) en de specialiteiten die elk restaurant biedt en beoordeelt dat alles met een quotering, en dat is vaak een moeilijke oefening!

Ziehier dus de editie 2010 van "de inspecteur van de soepen en de sausen" zoals Henri Lemaire zichzelf vaak en graag voorstelde.

Deze Blauwe Gids zet dus ook dit jaar onvermoeibaar zijn zoektocht naar de beste tafels van het land voort; hij slaat en zalft en brengt in zijn typische stijl commentaar recht voor de raap.

Hij deelt daarbij ook bekroningen uit waarbij de toppers uiteraard in de kijker worden geplaatst en zegt onomwonden wie kostbare steken liet vallen met een minder goede score tot gevolg.

En ja, we komen er voor uit, er waren ook enkele bekendere adressen die we dit jaar niet bezochten, maar die een volgende keer beslist weer aan bod zullen komen.

Die onomwonden oprechtheid is wellicht het meest typische kenmerk van de eerste Belgische gastronomische gids.

Dit jaar telt België 41 "Grote Tafels" waarvan er 13 de top van de rangschikking vormen met een maximale quotering van 9,5.

Nog een tip: wellicht is de Gids Lemaire een ideetje om aan uw lijstje van eindejaarscadeaus toe te voegen!

De Gids Henri Lemaire 2010 wordt verkocht in alle betere boekhandels van ons land aan de prijs van 15,95 € voor 300 bladzijden. Hij blijft nog steeds de onmisbare referentie onder de Belgische gastronomische gidsen.